شعر
به كجا مي روي
صبر كن عشق زمين گير شود بعد برو
يا دل از ديدن تو سير شود بعد برو
اي كبوتر به كجا قدر دگر صبر بكن
آسمان پاي پرت پير شود بعد برو
تو اگر گريه كني بغض من نيز مي شكند
خنده كن عشق نمكگير شود بعد برو
يك نفر حسرت لبخند تو را مي بارد
صبر كن گريه به زنجير شود بعد برو
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 20:9 توسط زهرا شریفی
|
82Soil science students of Ferdowsi University of Mashhad